Ares V (rakieta nośna)

Emblemat projektu Ares
Ares V – wchodzący w skład Programu Constellation projekt rakiety nośnej do wynoszenia ciężkich ładunków. Był on poprzednio znany pod nazwą Cargo Launch Vehicle (ang. Pojazd Wynoszący Ładunek), lub oznaczany skrótem CaLV.
W czerwcu 2006 r. NASA oficjalnie nadała pojazdowi nazwę Ares V. Ares odnosi się do greckiego boga wojny, którego rzymskim odpowiednikiem jest Mars. Tym sposobem, nazwa pojazdu nawiązuje do planowanych przez NASA wypraw na Marsa. Rzymska cyfra “V” jest nawiązaniem do rakiet Saturn V, wykorzystywanych przez NASA w programie Apollo.
|
Budowa rakiety nośnej Ares V |
Dane techniczne
|
Planowane misje
Ares V będzie wykorzystywany w planowanym programie amerykańskich załogowych lotów księżycowych do wynoszenia na niską orbitę wokółziemską lądownika księżycowego Altair. Wraz z lądownikiem na orbitę wejdzie połączony z nim Earth Departure Stage – drugi stopień rakiety nośnej. Z modułem Altair połączy się transportujący astronautów statek Orion, wyniesiony oddzielnie przez rakietę nośną Ares I. Tak zmontowany zespół zostanie następnie wprowadzony przez Earth Departure Stage na trajektorię prowadzącą w kierunku Księżyca.

Start rakiety Ares V - moment oddzielenia silników pomocniczych i osłony aerodynamicznej (symulacja komputerowa)
Wstępne plany NASA przewidują przeprowadzenie pierwszego lotu testowego rakiety Ares V w czerwcu 2018 r. Podczas tego lotu rakieta ma się składać jedynie z rakiet pomocniczych i pierwszego stopnia, do którego zostanie dołączona makieta symulująca drugi stopień. Pierwszy lot rakiety w pełnej konfiguracji i z ładunkiem w postaci lądownika Altair może się odbyć w czerwcu 2019 r.

Earth Departure Stage połączony z lądownikiem księżycowym i statkiem Orion (symulacja komputerowa)
W dalszej przyszłości planuje się wykorzystać rakietę Ares V w programie załogowych lotów na Marsa. Możliwe jest wykorzystanie tej rakiety także do wynoszenia innych ciężkich ładunków, jak modułów stacji orbitalnych lub sond kosmicznych. Pojawiły się propozycje, aby rakietę wykorzystać między innymi do umieszczenia teleskopu o średnicy zwierciadła równej 8 m (dla porównania teleskop Hubble’a ma zwierciadło o średnicy 2,4 m), w punkcie libracyjnym L2 układu Ziemia-Słońce.